Алслах хийгээд ойртон ирэх хөлөг онгоц нүдний өмнө намуухан хөвнө. Тэртээх тэнгэрийн хаяа яг л энэ далай шиг бүүдгэр харагдах ч сэтгэлд минь тийм гэхийн аргагүй аз жаргал бэлэглэн тогтуухан орших нь юутай тансаг.
Тасралтгүй урсах хүмүүний цуваа энэ гудамж, энэ талбайд өдөр шөнийг ч умартан хөвөрч бас хөвөрсөөр л... Алиа хөөрхөн хүүхдүүд, ганган дэгжин залуус, азай буурлууд хар, шар гээд есөн зүйлийн хүмүүс энд тэндгүй холхино, гэхдээ тэд нэг л зүйлээр энгүй ижил харагдах нь сайхан. Ижилсэн гоёх тэр зүйл тэдний нүүрэн дээр тодорч миний сэтгэлд гэгээ болон үлдэх нь даанч их жаргалтай. Тийм ээ даанч их жаргалтай. Энэ инээмсэглэл, хүндлэл үгүйсэн бол би яг л өглөөнийх шиг ээ гомдол, уур дүүрэн энэ өдрийг өнгөрүүлэх байсан биз.
Надад зохидоггүй уураар би царайгаа чимэх дургүй, гэвч өөрөөс үл шалтгаалан уур сөөм сөөмөөр сэтгэлд минь хургах гэж оролдоно. Гүн амьсгаа авч тайвширалыг олохыг хүсэв ч нэг л болж өгөхгүй. Гомдомхой сэтгэл, зөрүүд зантай ханьсаад нэг ч үгийг уруул давуулахгүй гэхдээ юугаар ч юм хоолой таглачихдаг. Сэтгэл тавгүй үед болчимгүй үгийг бусдад хэлэхгүй байх нь сайхан ч тагларч бөглөрч дотооддоо ганцаар ярих нь тийм ч таатай бус. Үг дуугарахгүй чухал царайлан суухад өмнө нь бөнжигнөж намайг царайчлагчид сэтгэл бүүр шалчийлгана. Хэдийн би таныг уучилсаан гэж сэтгэлдээ мянгантаа хэлэв ч уруул давуулан дуугарч эс чадна, гэхдээ нүдийг минь л харвал уучлал дүүрэн зөөлөн харцыг харах л учиртай.
Хүлээлтэд дөрлүүлсэн сэтгэл хаалга чагнан шөнөжин хөрвөөж хонохдоо юу эсийг бодхов. Бодол овоорон овоорсоор өглөөний тэр уур болон хувираа биз. Уг нь би өглөөг инээмсэглэн угтах дуртай, гэвч энэ л өглөө инээж би чадаагүй юм. Дүнсийн барайсан царай, сэтгэлд уур бас хүлээлт. Хүлээлт ганц миний сэтгэлд бус надаас гадна гурвын гурван сэтгэлд дөрлөгдөж хоносон болохоор бухимдахгүй байж яаахан чадах.
Үг сөргөн маргах би дургүй, дуугаа өндөрсгөн зандарч хараах бүр ч дургүй зүгээр л дуугаа хурааж чимээгүй байхыг хүсдэг. Хэн хэн нь бодож, хэрэгтэй хариуг олно гэж итгэдэг. Магад тэгж чимээгүй байх нь эсрэг талд зогсоо түүнд дэндүү хүнд шийтгэл ч болдог байж мэднэ. Харааж загнах болчимгүй үгсээс харцаараа зандрах уур хувь илүү ухаарал гэмшил өгдөг ч байж бас мэднэ.
Шөнөжин хүлээж, өглөөжин дуугаа хураасан болоод ч тэрүү бие сэтгэл нэг л тиймхэн тул хүлэгдэж уяагдсан хүлээсээс гарах гэхдээ хүний хөл тасрахгүй хөврөх энэ гудамж, энэ талбай, энэ далайг зүглэн их үдэд гэрээс би гарсан юм. Салхи сэвэлзэн үлээж тэнгисийн эрэг дагуух модод хөгжилтэй бас хүндэтгэлтэй бөхөлзөх мэт найрсгаар намайг утгах нь сэтгэл цэлмэхийн эхлэл байлаа. Далай торгомсог долгио мяралзуулан одоо ч нүдний минь өмнө харц булаан зөөлөн давлагаалсаар. Сэтгэл давлагаанд аяархан цохиулахдаа гомдол, хүлээлт, уураа хэдийн гээжээ.

Сингапур, Виво сити
Цаах нь талд нь алдарт Сентоса арал харагдаж байна даа.

Сэтгэгдэлүүд:
setgel chine taivshirsan bol yaamai da
баярлалаа, Эрхцасхаан
Хаа яваа бол доо тэр минь хаа яваа бооол
Чи минь нас залуу гэлтгүй олон хүнийг ухаалаг үгээрээ уяруулж хайлуулж, аргадаж дуулах мэт хэлдэг ер бусын зөөлөн тансаг уярам хайлан агуу танхил ертөнц билээ...
Сэтгэл тайвшрахгүй байхын аргагүй сайхан газар байна даа наадах чинь
Zoon doo uur guatai uulzah ni ... kkk
сайн уу хө
Уур манан болон хөөрөх эгшинд
Үзвээс өнгө минь гундаж, амьсгал минь цантаад
Үргэж зайлмаар нэгэн болдог, чи намайг бүү уурлуулаарай
Сэтгэгдэл үлдээх: